Umowa licencji niewyłącznej – umowa określająca zasady korzystania z utworu przez licencjobiorcę bez prawa wyłączności. Udzielenie licencji niewyłącznej uprawnia licencjodawcę do upoważnienia również innych osób do korzystania z przedmiotu umowy licencyjnej w tym samym zakresie.
Umowa licencyjna powinna wskazywać utwór będący przedmiotem licencji (np. logo) zawierać pola eksploatacji, na których licencjobiorca może korzystać z utworu, czas obowiązywania licencji oraz miejsce, w którym licencjobiorca może korzystać z utworu. Jeżeli umowa licencyjna nie stanowi inaczej, umowa licencyjna uprawnia do korzystania z utworu w okresie pięciu lat na terytorium państwa, w którym licencjobiorca ma swoją siedzibę, chyba że w umowie postanowiono inaczej. Po upływie pięcioletniego okresu umowa licencji wygasa.
Licencjobiorca niewyłączny nie jest uprawniony do udzielenia dalszej licencji, chyba że umowa stanowi inaczej.
Jeżeli w umowie inaczej nie określono, a licencji udzielono na czas nieoznaczony, twórca może ją wypowiedzieć z zachowaniem terminów umownych, a w ich braku na rok naprzód, na koniec roku kalendarzowego. Licencję udzieloną na okres dłuższy niż pięć lat uważa się, po upływie tego terminu, za udzieloną na czas nieoznaczony.
Zobacz: umowa licencji niewyłącznej na korzystanie z loga
